Vandaag gaat Jean Bekaert op pensioen. Jean kwam in dienst van deze vakgroep el.is., die toen nog heette l.e.m., op 1 dec 1967, d.w.z. bijna 43 jaar geleden ! Hij kwam in dienst als tekenaar op de loonlijst van het f.w.o. Het is nog moeilijk te achterhalen, maar dat was allicht op het f.k.f.o. programma "Micro-elektronica", dat allicht liep van 1967 tot eind 1971. Dat programma werd opgevolgd door het f.k.f.o. programma "dunne film transistoren", waarvan ik een eindverslag heb op de kop getikt. Ziehier 1 der figuren uit dat verslag, getekend door J. Het is een doorsnede van zo'n dunne-film transistor. Veel werd toen nog getekend met de vrije hand. Getuige een typische figuur in een doctoraat. Het betreft hier 1 van de eerste doktoraten: "Analoge tijdsvertragingsfilters" van Erik Dejonghe uit 1975. We lezen hier dan ook 1 van de eerste dankbetuigingen aan J vanwege een doctorandus: "Ten slotte bedank ik ook ... de Heer Beckaert, die de figuren verzorgde". Nog vele zulke dankbetuigingen zouden volgen in de jaren daarna. De oplettende lezer merkt dat Hilda Riems verantwoordelijk was voor het typen van enkel Appendix A en dus NIET verantwoordelijk is voor de typografische fout "figueren", die we moeten toekennen aan een mij onbekende Mevrouw De Kimpe... Algauw zouden figuren, bedoeld voor een publikatie in een wetenschappelijk tijdschrift niet met de vrije hand getekend worden, maar met de fameuze plakletters. Hier is een Hall sensor, onwerp van Gilbert De Mey. Zo'n figuren werd gemaakt op kalkpapier, met behulp van de trekpen. bemerk hoe hoeken mooi werden afgewerkt met behulp van een mes. Dat gebeurde toen nog op de grote tekentafel.... Die tafel lijkt verdwenen. Gelukkig is er nog een foto van, verschenen in een publikatie uit 1970 van de fakulteit, die toen nog heette "Faculteit Toegepaste Wetenschappen" van de universiteit die toen nog heette "Rijksuniversiteit Gent". We zien hier terloops Mark Dierkens en Frans Dedekker. Maar laten we inzoemen op J zelve. We zien hoe hij bezig is met de "Voorbereiding van dubbelzijdig gedrukte schakelingen", hier om de hoek, in het bureel dat hij jaren op deze verdieping heeft ingenomen, samen met zijn collega Freddy Geerinck. Zo'n tekening werd toen nog gemaakt door middel van wegkrabben van een gekleurde laag op een transparante folie. Ziehier een typische beitel waarmee dat gebeurde... Ondertussen was J op 1 maart 1970 "overgestapt op het staatskader". Het is van dat kader dat hij vandaag overstapt op het pensioen, maar niet zonder eerst, op 1 jan 1979, te promoveren tot eerste tekenaar en, op 1 okt 1989, tot hoofdtekenaar. Tot slot, op 1 jan 1998, werd hij "leidend hoofdtechnicus". Behalve doktoraten, publikaties en technische tekeningen, verzorgde J uiteraard ook menige tekening in menige kursus voor studenten. Ziehier een mooi voorbeeld van een tekening in een kursus van Marc Vanwormhoudt: de induktiemachine. Bemerk de details. Ik herinner mij hoe, in de les, V de aandacht trok op de twee bouten waarmede de machine solide met de grond is verankerd. Naast didaktische en technische tekeningen, verzorgde J ook menig public relation werk. Ziehier een "artist's impression" van de zonnecentrale van onze vakgroep, die van circa 1980 tot circa 1990 in het Zuidpark heeft gestaan. Deze pentekening met akwarel-kleuren heeft menig jaar de gangen van onze vakgroep gesierd. Deze nieuwe ruimte hier is toch nog wat kaal. Misschien een tip voor Dirk Stroobant om dit kunstwerk opnieuw een mooie plaats te bezorgen. Het p.r.-werk omvatte ook menig ontwerp van "verkeerspijlen voor bezoekers". Ik heb er hier een opgevist. Ik heb nog overwogen om J, als een laatste opdracht, pijlen te laten maken naar zijn eigen receptie alhier, maar ik vond dat toch een beetje "erover". Ik heb dan maar zelf een verkeersbord gemaakt. Bemerk hoe stuntelig. Het is pas wanneer we proberen iets zelf te maken, dat we beseffen dat het eigenlijk beter overgelaten wordt aan een professioneel... J heeft zelfs ook korte tijd huistekenaar geweest van Het Ingenieursblad, het maandblad van de KViv. Ik zeg er direkt bij: onbezoldigd ! Ziehier twee tekeningen die een artikel van mij mochten illustreren: een kerncentrale en een zonnecentrale. Maar ook Nico Weymare en Lieven Depuyt konden op J rekenen voor een cartoon over spraakherkenning. Zelfs Freddy Brackxs en diens medewerker Denis Constales kregen een illustratie bij hun artikel over computeralgebra, toen (in 1989) nog een nieuwigheid. Van cartoon naar stripverhaal is maar een kleine stap. Ooit (circa 1980 ?) waagde J zich aan het tekenen van een stripverhaal van 4 blzn, naar een scenario van mijzelve. Gezien onze verwevenheid met technologie, is het niet te verwonderen dat het verhaal bol stond van raketten en elektronika... Maar J heeft niet alleen getekend. J heeft ook jaren een deel van de taak van fotoreporter op zich genomen. Samen met zijn vriend Freddy heeft hij menige pasfoto gemaakt van personeelsleden, toen nog met een onhandige polaro"id camera. Zo onstond het eerste fotobord op ons gelijkvloers. Ziehier een pasfoto die hij duidelijk NIET gemaakt heeft. Naast pasfoto's, maakte hij gedurende enkele jaren ook fotoreportages, bv. tijdens menige nieuwjaarslunch. Dat heeft het nadeel dat hij zelf slechts zelden op de foto's te zien was. Hier zijn enkele zeldzame uitzonderingen. Maar nog meer dan maken van fotoreportages was het zijn kunst om fotocollages te maken. We zien hier een klein voorbeeld. En hier een groter exemplaar: voor een conferentie. Ja, jonge mensen, toen werden posters nog met de hand ineengestoken. Pas veel later is J overgestapt op de computer. J schoolde zichzelf om tot een ware CorrelDraw specialist. Gedaan met oostindische inkt; gedaan met plakletters... Niet alleen voor de vakgroep, maar voor de ganse fakulteit en zelfs daarbuiten heeft hij kleurrrijke A0-posters van topkwaliteit afgeleverd. U kunt er menige bewonderen in de gangen van de vakgroep en tot ver daarbuiten. Sinds het ingebruik nemen van de A0-plotter in december 2000, heeft hij er zowat 5500 geproduceerd. Dat is zowat 1,5 per dag (zaterdagen, zondagen en feestdagen inbegrepen) ! Maar niet alleen van de wetenschap heeft J fotocollages gemaakt, ook van sociale evenementen. Ziehier toch wel een prachtstuk: een fotocollage van het jubileum-watersportbaanexploot van 1992. Mag ik aan onze gebouwenspecialist Dirk verzoeken dat ook deze kader hier in onze nieuwe ruimte aan de muur wordt opgehangen ? Want de muren zijn toch nog wat kaal nietwaar... We merken dat J op geen enkele van deze foto's prijkt, m.a.w. dat hij niet meegelopen heeft in het watersportbaanexploot. De watersportbaanarchieven suggereren zelfs dat hij geen enkel exploot zou meegelopen hebben. Dit brengt ons tot een netelige kwestie. Hardnekkige geruchten doen de ronde dat J niet zeer sportief zou zijn. Maar dat is toch helemaal onjuist. Bij de oude garde van de vakgroep is hij nog bekend als een verwoed en voorwaar ook goed pingponger. Sommigen beweren zelfs dat hij er 2 sporten op nahield: pingpong en tafeltennis. In een ver verleden (Het is zelfs van voor mijnen tijd) stond er in de vakgroep (toen nog genoemd een laboratorium) inderdaad een pingpong-tafel. Ergens hier dichtbij zelfs. J werkte er ettelijke matchen af met Xavier Burvenich. Die man, een boom van een vent, met brio geslaagd in het fysies examen voor brandweerofficier, had alle moeite om te winnen. Daar waar X puffend en blazend zich weerde, bleef J altijd even kalm het balleke terugslaan. Helaas konden deze sportieve prestaties niet blijven duren, gezien op een memorabele dag wijlen Marc Van Wormhoudt (samen met enkele belangrijke bezoekers) getuige was van zo'n matchke en daarna fijntjes suggereerde dat tafeltennis misschien niet helemaal op zijn plaats was in een LEM. De tennistafel verdween dan ook in een donkere hoek. Of moet is zeggen: vergeethoek ? J, het is mijn innige wens dat gij NIET in de vergeethoek raakt en dat, niettegenstaande uw pensioen, wij u nog regelmatig mogen terugzien, in de vakgroep en/of in het Pand.